Vallvarður kallaður Valli

Ein góð spurning...af hverju í fjandanum læri ég aldrei að fresta ekki hlutum fram á síðustu stundu? Ég hef einhvern vegin alltaf gert þetta, það er þegar ég fæ verkefni í hendurnar sem ég á að skila þá hugsa ég alltaf hvað ég hef mikin tíma og fresta því að hefjast handa og gleymi síðan verkefninu. Síðan nokkrum dögum áður en skilafrestur rennur út þá dettur mér allt í einu að ég á eftir að gera verkefni og byrja þá loksins að gera eitthvað. Þetta er einmitt stóra ástæðan fyrir því að lítið hefur birst á þessu bloggi síðan ég bjó til sagnabálkin um kayak ferðina.

Daginn eftir að við komum heim fórum við reyndar í smá dagsferð á Piha og Bethel Beach. Ætluðum að reyna fyrir okkur á brimbretti en þar sem bílaleigubíllinn okkar var frekar lítill og ekki með toppgrind urðum við að skilja brettið eftir. Reyndar voru einhverjar raddir um að menn væru ekki ennþá búnir að jafna sig eftir ferðina en það var ekkert hlustað á svoleiðis rugl. Ferðin var annsi skemmtilegt og meðal annars fengum við okkur að borða á veitingastað sem er í um 400 m yfir sjávarmáli og höfðum við útsýni yfir alla Auckland.

Sumir höfðu aðeins meiri orku en aðrir og var meðal annars spilaður smá fótbolti í sandinum. Þegar hægðist á fólki var ákveðið að búa til sandskúlptúr og var einn slíkur gerður í formi krókódíls. Tímasetningin okkar gat þó ekki verið betri því um það leyti sem við vorum að fara heim var komið að sólinni að setjast og er óhætt að segja að fegurðin hafi magnast upp við það.

Um helgina fór Nacho síðan heim og hef ég því verið einn hérna í herbergjunum þremur því Chris er búin að vera á ferðalagi um suðureyjunni síðan áður en við komum heim. Reyndar er Railway búið að vera að mestu tómt þar sem margir hafa notað tækifærið og skellt sér í ferðalag svo ég hef eytt mestum tímanum mínum í að vinna upp allt sem ég trassaði í ágúst og þarf að skila á morgun. Ég er stundum búin að vera svo slæmur að ég hef ekki nennt eða hreinlega bara gleymt því að fara niður í eldhús og elda mér mat og í staðinn setið eins og límdur fyrir framan bækurnar þangað til að garnirnar láta vita af hungrinu og ég neyðist til að fá mér samloku. Reynar verður næsta vika eitthvað svipuð því eftir næstu helgi þarf ég að skila ritgerð og flytja fyrirlestur um Áhættumat fyrir raforkuframleiðslu. Ekki búast því við innihaldsmiklu bloggi eða hvað þá einhverju bloggi fyrr en eitthvað fer að gerast hérna niður frá.

p.s. Ella systir sendi mér þetta snilldar myndband og ég ráðlegg öllum að kíkja á það og komast í smá gott skap. Ég er búin að horfa á það svona 10 sinnum og brosi alltaf jafn breitt.