Vallvarður kallaður Valli

Fyrsti alvöru dagurinn

Fyrsti dagurinn í skólanum er alltaf skrýtin. Hvað þá að upplifa hann þegar maður er farin að halla á þrítugt? Þetta er eiginlega búið að vera frekar furðulegur dagur þótt að hann hafi gengið mun betur heldur en ég bjóst við.

Ég er ennþá að aðlaga mig að tímanum, frekar furðulegt að víxla svefn og vöku svona algjörlega, og því vaknaði ég nokkrum sinnum í nótt. Má kannski skrifa það bara á kvíða en ég held mig við fyrri útskýringuna.

Byrjaði í morgun að tala við hana Julietta hjá alþjóðaskrifstofu Háskólans í Auckland. Fyrir utan að hitta hana og fá upplýsingar um námið mitt þurfti ég að redda tveimur málum. Í fyrsta lagi hafði sendiráð Nýja Sjálands í London aðeins gefið út vegabréfsáritunana mína til 30. júlí og í öðru lagi hafði kúrsunum sem ég var skráður í fækkað í 1 úr 3. Juliette gat hvorugu reddað á staðnum en beindi mér inn á réttan veg til að laga bæði vandamálin.

Innflytjendaeftirlitið fannst vandamál mitt helst til vandræðalegt og voru fljótir að kippa því í liðinn. Reyndar var konan sem afgreiddi mig svo sorrý að hún bætti við leyfi svo ég gæti unnið á meðan dvöl minni stendur. Á nú samt ekkert von á því að nýta mér það en maður veit aldrei.

Þegar ég ræddi við rétta aðila um kúrsana mína kom í ljós að í einum þeirra var ég eini skráði þáttakandinn og hinn er ekki víst um að verði kenndur vegna skorts á starfsfólki. Sá kúrs er ég dáldið sár að missa þar sem hann fjallar um jarðskjálftatækni tengdri jarðvegi. Ég skráði mig þó í tvo nýja kúrsa (annan tengdan vegagerð og hinn framkvæmdafræði) og síðan fer eftir því hvernig fer með jarðskjálftatæknina hvort ég taki hana eða “Slope Engineering”, sá kúrs gæti verið nokkuð áhugaverður því hann fer dýpra í hlut sem ég hafði aðeins farið yfir á hundavaði áður. (Slope engineering fjallar um útreikinga á stöðugleika hallandi flata og þar með talið jarðvegsstíflur.)

Fyrsti tímin minn var líka í dag. En það er í Framkvæmdafræði. Kennarinn þar virðist vera annsi skemmtilegur náungi léttur og með vísanir í dæmi sem eru oft mjög skemmtileg. Skemmtilegast við hann er þó það að hann er smámæltur. Ég átti dáldið erfitt með að halda einbeitingu og ekki hlæja þegar hann byrjaði að tala. En samt sem áður virðist hann vera sambærilegur við betri kennarana heima svo á meðan svo er get ég lítið kvartað.

Fór að sjá Superman Returns í gær. Alveg ágætis mynd þótt mér finnst að þeir hefðu alveg mátt semja nýja tónlist í stað þess að endurnýta gömlu. Tónlistin ostaði myndina aðeins upp og stundum fékk ég bara flashback í gömlu myndirnar og það er ekki eitthvað sem manni langar. Myndi samt segja að myndin virki betur í kvikmyndahús heldur en á myndbandi.

posted by Vallvarður @ 07:12