Vallvarður kallaður Valli

Svona í fyrstu...Til Hamingju Jón og Helena með frumburðinn.

Jæja þá er prófin búin og við tekur stanslaus skemmtun næstu fjóra mánuðina. En það er alla vega genaral planið hjá mér. Prófin gengu þó upp og ofan. Byrjaði mjög vel og fór leikandi með fyrstu tvö prófin en næstu tvö voru aðeins strembnari. Ég ætla þó að ég hafi náð þeim öllum, eða það er ég ætla mér að vera bjartsýnn. Hef reyndar ekkert fengið úr þessu og býst ekki við að fá úr þeim í bráð, sérstaklega ef kerfið er eins löturhægt og maður hefur kynnst hérna.

Við hérna á Railway gerðum þó okkur dagamun á laugardaginn og skelltum okkur á ströndina. Þar héldum við allsherjar veislu og gistu hátt í 50 manns á ströndinni eftir drykkjuskap sem hefði sómað sér á íslenskri útihátið. Ég var þó einn þeirra sem var að fara í próf á þriðjudeginum og gat því ekki leyft mér að eyða tveimur dögum í þetta. Því var ég farin heim á leið rétt fyrir níu um kvöldið. Sá mikið eftir því að hafa ekki frekar verið þarna yfir nóttina og bara reynt að plata einhvern til að fara snemma heim. En það er ekki á allt kosið og maður endurtekur þetta einhvern tíman aftur, kannski um jólin?

Síðasta prófið var á þriðjudagsmorgun og síðan þá er ég bara búin að vera taka því rólega. Reyndar er ég búin að vera að reyna að kaupa mér skó en mjög littlum árangri. Gengur mjög illa að finna eitthvað sem mér lýst á. Ætlaði að reyna að sleppa því að fara í þessa týpísku íþróttaskó eins og ég enda alltaf á og fara frekar eitthvað í þá stefnu eins og ég gerði síðast. Eina tegundin sem ég hef fundið og lýst á þá eiga þeir hana ekki í réttri stærð. Fór meira að segja í langan göngutúr í dag upp á Parnell / Newmarket án þess þó að finna eitthvað. Endaði reyndar að kaupa mér buxur en það er annar handleggur.

Síðan er ég náttúrulega eitthvað búin að stressa mig yfir foreldra komunni á föstudaginn. Eina sem er klárt er að við erum með bíl, gistingu í Aukcland á föstudag og sunnudag. Síðan er bara að keyra norðu til Bay of Islands og gista eina nótt þar. Er búin að fá nokkrar ábendingar en við munum bara láta kylfu ráða kasti og sjá hvað okkur langar að gera þegar þar að kemur. Komum síðan aftur til Auckland á sunnudaginn, þá fæ ég nýtt herbergi hér á Railway (útskýri aðeins neðar í þessari færslu). Á mánudaginn keyrum við til Rotorua og síðan Coramandel og loks aftur til Auckland á miðvikudaginn en vélin þeirra fer í loftið um miðnætti aðfaranótt fimmtudagsins.

Já, herbergið mitt. Ég er að fá nýtt herbergi hérna á Railway. Það er ekki það að ég sé að fara í stærra herbergi eða neitt slíkt heldur einverra hluta vegna þá þarf ég að skipta úr 3 manna íbúð í aðra þriggja manna. Og þeir geta ekki einu sinni gefið mér upp nýja herbergisnúmerið mitt strax. Helbert svindl. Síðan á næstu önn þarf ég einnig að skipta um herbergi svo þetta er ennþá meira rugl. Ruglið er líka að í hvert skipti sem maður sækir um herbergi þarf maður að borga 5000 kall. Við erum reyndar búin að hlæja að því síðustu mánuði en stjórnendurnir hérna koma fram við okkur eins við séum 16 ára. Það liggur við að þeir ætli okkur að haga okkur eins og munkar en reglurnar hérna eru held ég strangari en í klaustri. Reglurnar eru reyndar yfirleitt virtar að vettugi og við skemmtum okkur bara samt.

Í gær voru síðan tónleikar hérna á campusnum. Kalig, ein af bandarísku stelpunum hérna (ótrúlegt en satt þá finnast kanar hérna sem eru actually félagslyndir), hélt tónleika niður í borðsalnum okkar. Hún flutti þar frumsamin lög í bland við cover. Lögin hennar og flutningur minnti dáldið á Heru og var ég mikið að spá í að senda henni diskinn bara svona upp á grínið.

Held ég hafi bara ekkert meira að segja í bili. Mun örugglega hafa meira og merkilegra blogg í sumar, það er þegar maður kemst í tölvu. Held að ég taki tölvuna mína ekki með í ferðalagið þótt ég viti ekki hvernig ég eigi að haga mér án hennar. (Nei ég er ekki orðin það háður tölvunni að ég sé búin að skýra hana.) Lofa alla vega myndum og bloggi í næstu viku svo fólkið heima sjái hvernig foreldrunum reyddi af hérna í Landi Loðna Ávöxtsins.