Foreldraferðasaga, Dagur 3
Þriðji dagurinn í þessum mikla akstri hófst á morgunverði á littlu ítölsku kaffihúsi rétt við hótelið. Mjög gott kaffi (að sögn mömmu og pabba) og brauðið var alveg vel ætt. Morgunverðurinn gerði þó sitt gagn og við gátum haldið för okkar til Rotarua.
Ekki er nema rétt tæplega 3 tíma akstur þangað og því var ákveðið að kíkja fyrst í lítin garð þar sem eigundurinir selja inn í og nota peningana til að rækta kiwi (fuglinn ekki ávöxtinn). Þarna inni voru til dæmis pollar fullir af silungum og var pabba starsýnt á alla boltana og langaði helst að fara inn í bæinn og kaupa stöng og girni. Við skoðuðum einnig útungunarstöðina þeirra og fengum meira að segja að sjá einn 6 klst gamlan unga. Einnig voru þarna nokkrir á mismunandi þroskastigum. Meðal annars einn sem fannst ekkert skemmtilegra en að hlaupa á veggi eða hoppa upp í loftið.
Eftir garðinn settumst við inn á lítin belgískan bar og fengum okkur hádegismat. Öll pöntuðum við okkur kjúklingasalat með þeim allra besta kjúkling sem ég hef bragðað í langan tíma. Eftir matinn og stutt stopp á hótelinu var farið upp í niðurgrafna þorpið. Þar hittum við Árna og Sibbu og röltum við með þeim í gegnum safnið og bárum saman við Vestmannaeyjar. Fólkið í afgreiðslunni gaf mér meira að segja frítt inn þegar það frétti að ég hefði komið þarna í ágúst.
Við þurftum þó að fara aðeins yfir á hundavaði seinasta partinn af safninu því við áttum pantaðan pláss í matarveislu með Mitai ættinni í Rotorua. Þetta er ein allsherjar grillveisla sem byrjar reyndar á smá sýningu og kynningu á Maóra menningunni. Við vorum sótt á hótelið um sex af allra hressasta manna sem maður hefur kynnst lengi, John. Hann átti eftir að halda upp í fjóri og var bara með eitt alls herjar stand up þarna um kvöldið.
Veislan er haldin á lítilli landspildu sem ættin leigir af ættbálknum. Þar hefur verið komið upp veislutjaldi ásamt aðstöðu til að sýna ýmsar menningararfleiðir. Við inngangin er stríðskanó sem fólk úr ættinni hafði skorið út fyrir myndina The Piano.
Veislan hófst á þvi að valin var leiðtogi yfir ættbálki 19 landa og John dró síðan upp úr öllum hvaðan þeir komu. Um leið og hann fékk út úr fólki hvaðan það kom náði hann yfirleitt að svara með einhverjum frasa þaðan. Ekki tókst honum þói að koma með íslensku því við vorum fyrstu viðskiptavinirnir þaðan. Okkur tókst þó að kenna honum "góða kvöldið" áður en yfir lauk. Síðan var okkur sýnt "hangi" sem er aðferðin sem þeir nota til að grilla kjötið. Þetta er eiginlega bara stór hola sem búið er að koma fyrir hituðum steinum. Ofan á þá er síðan lagt kjötið og kartöflurnar og þessu lokað með einvherslags dúk.
Síðan var leið haldið inn í skóginn og við fengum kynningu á hinum ýmsu siðum í kringum Maórana. Þetta var hin ágætasta skemmtun og pössuðu þeir sig að skjóta alltaf inn húmor í þetta til að halda athygli allra gestanna.
Eftir matinn var aftur farið inn í skóginn og þar fengum við að sjá glóorma. En það eru litlir ormar sem gefa frá sér einvhersslags dauft blátt ljós. Einnig var okkur sýnd kaldavatnsuppspretta þeirra og heilagi állinn sem lifir í henni. Allan tíma var John að segja okkur frá eins og honum var einum lagið.
Þegar öllu þessu var lokið var okkur skilað aftur upp á hótel og við gátum lagst til hvílu stútfull af góðum mat.
Ekki er nema rétt tæplega 3 tíma akstur þangað og því var ákveðið að kíkja fyrst í lítin garð þar sem eigundurinir selja inn í og nota peningana til að rækta kiwi (fuglinn ekki ávöxtinn). Þarna inni voru til dæmis pollar fullir af silungum og var pabba starsýnt á alla boltana og langaði helst að fara inn í bæinn og kaupa stöng og girni. Við skoðuðum einnig útungunarstöðina þeirra og fengum meira að segja að sjá einn 6 klst gamlan unga. Einnig voru þarna nokkrir á mismunandi þroskastigum. Meðal annars einn sem fannst ekkert skemmtilegra en að hlaupa á veggi eða hoppa upp í loftið.
Eftir garðinn settumst við inn á lítin belgískan bar og fengum okkur hádegismat. Öll pöntuðum við okkur kjúklingasalat með þeim allra besta kjúkling sem ég hef bragðað í langan tíma. Eftir matinn og stutt stopp á hótelinu var farið upp í niðurgrafna þorpið. Þar hittum við Árna og Sibbu og röltum við með þeim í gegnum safnið og bárum saman við Vestmannaeyjar. Fólkið í afgreiðslunni gaf mér meira að segja frítt inn þegar það frétti að ég hefði komið þarna í ágúst.
Við þurftum þó að fara aðeins yfir á hundavaði seinasta partinn af safninu því við áttum pantaðan pláss í matarveislu með Mitai ættinni í Rotorua. Þetta er ein allsherjar grillveisla sem byrjar reyndar á smá sýningu og kynningu á Maóra menningunni. Við vorum sótt á hótelið um sex af allra hressasta manna sem maður hefur kynnst lengi, John. Hann átti eftir að halda upp í fjóri og var bara með eitt alls herjar stand up þarna um kvöldið.
Veislan er haldin á lítilli landspildu sem ættin leigir af ættbálknum. Þar hefur verið komið upp veislutjaldi ásamt aðstöðu til að sýna ýmsar menningararfleiðir. Við inngangin er stríðskanó sem fólk úr ættinni hafði skorið út fyrir myndina The Piano.
Veislan hófst á þvi að valin var leiðtogi yfir ættbálki 19 landa og John dró síðan upp úr öllum hvaðan þeir komu. Um leið og hann fékk út úr fólki hvaðan það kom náði hann yfirleitt að svara með einhverjum frasa þaðan. Ekki tókst honum þói að koma með íslensku því við vorum fyrstu viðskiptavinirnir þaðan. Okkur tókst þó að kenna honum "góða kvöldið" áður en yfir lauk. Síðan var okkur sýnt "hangi" sem er aðferðin sem þeir nota til að grilla kjötið. Þetta er eiginlega bara stór hola sem búið er að koma fyrir hituðum steinum. Ofan á þá er síðan lagt kjötið og kartöflurnar og þessu lokað með einvherslags dúk.
Síðan var leið haldið inn í skóginn og við fengum kynningu á hinum ýmsu siðum í kringum Maórana. Þetta var hin ágætasta skemmtun og pössuðu þeir sig að skjóta alltaf inn húmor í þetta til að halda athygli allra gestanna.
Eftir matinn var aftur farið inn í skóginn og þar fengum við að sjá glóorma. En það eru litlir ormar sem gefa frá sér einvhersslags dauft blátt ljós. Einnig var okkur sýnd kaldavatnsuppspretta þeirra og heilagi állinn sem lifir í henni. Allan tíma var John að segja okkur frá eins og honum var einum lagið.
Þegar öllu þessu var lokið var okkur skilað aftur upp á hótel og við gátum lagst til hvílu stútfull af góðum mat.
posted by Vallvarður @ 08:09
1 Comments:
Þetta hefur greinilega verið æðislegt ferðalag. Er líka búin að heyra í foreldrunum og þau eru í skýjunum. Vonandi tekst Tótu að ná þeim niður fyrir jól!!!
Skrifa ummæli
<< Home