Vallvarður kallaður Valli

Heima er best

Ferðin heim byrjaði ekki gæfulega. Þar sem svona mælingaferð krefst mikið af dóti og mikið af dóti þýðir fullt af þungum hlutum var nauðsynlegt að borga yfirvigt. Í fyrstu ætluðu afgreiðslustúlkurnar ekki að trúa því að við værum bara tveir með 14 hluti og 150 kg. Síðan héldu þær að við vissum ekki að við þyrftum að borga fyrir alla yfirvigtina. Þegar við fórum og borguðum fyrir hana þá vorum við frekar hissa á því hve lág hún var. Við tókum reyndar eftir að á kvittuninni stóð aðeins Pristina - Kaupmannahöfn en við spurðum gjaldkeran og hann sagði að við værum góðir alla leið heim.
Við fórum síðan beint inn í flugstöðinna, þótt að enn væri einn og hálfur tími í boarding. Hugsuðum okkur gott til glóðarinnar þar sem við vorum á Business Class og ætluðum að nýta okkur loungið sem maður fær aðgang að. Það var lokað og öll sæti upptekinn í byggingunni svo við þurftum að standa allan tímann.
Flugvélin var lítil og eina sem skyldi að business og coach var að miðju sætið var frátekið í business. Reyndar virtist vera aðeins betra pláss fyrir fæturnar. Eins og alltaf var maturinn hræðilegur fyrir utan sítrónufrauðið. Ég hressti aðeins upp á skap flugfreyjunnar þegar ég bað um ábót því hún hló mikið af því.
Þar sem flugvélinni okkar seinkaði aðeins í Pristína fengum við aðeins 20 min að fara fara á milli flugvéla. Flugvélin til Köben seinkaði aðeins og þegar við heyrðum að það væri út af farangri farþega í tengiflugi þá gátum við ekki annað en hlegið. Þessi flugvél var svipuð og hin fyrri en maturinn var ennþá hræðilegri.
Í Kaupmannahöfn hófust leiðindin af alvöru. Ég notaði tíman vel og keypti Iddala skálar fyrir mömmu á meðan ætlaði Jón að slappa af í VIP lounginu. Þegar þar var komið var honum ekki hleypt inn þvi samkvæmt kvittuninni átti hann eftir að borga yfirvigtina til Keflavíkur. Hófst þá mikil hlaup hjá honum, ég slapp þar sem mér var ekki hleypt til baka í gegnum tollinn þar sem ég var með duty free varning. Á endanum þurfti hann að borga 70.000 kr í viðbót í yfirvigt og við fengum ekki nema um 20 mín í VIP salnum.
Flugleiðavélin var ekkert að hrópa húrra yfir en fyrir mig skipti það litlu máli þar sem las alla leiðina heim. Reyndar kláraði ég fjórar bækur í ferðinni. Tvær á leiðinni út og tvær á leiðinni heim. Tvær af þeim ætla ég að mæla með fyrir alla. American Gods eftir Neil Gaiman, snilldar bók sérstaklega fyrir þá sem hafa gaman af goðsögnum. Hin er Princess Bride, stytt af William Goldman. Ef þið hafið séð myndina þá mæli ég hiklaust með bókinni.
Núna er ég loksins komin heim ennþá á Kosovo tíma sem þýddi að ég svaf aðeins fjóra tíma í nótt áður en ég glaðvaknaði klukkan 6 í morgun. Hef reyndar notað tíman vel og er búin að laga netið svo þetta hús er komið í samband aftur eftir 5 daga þögn. Ég veit að ég verð ekki skemmtilegur í dag en planið er samt að fara í vinnuna í smá tíma áður en ég skríð heim aftur, sit fyrir framan tölvuna og skoða íbúðir á milli þess að ég spila smá WoW til að lina fráhvarfseinkennin.

posted by Vallvarður @ 07:33