Vallvarður kallaður Valli

Jæja, þá eru foreldrarnir farnir og ég svona rétt að slappa af áður en 5 vikna túrinn hefst um suður eyju Nýja Sjálands. Ég sótti frekar skelkaða foreldra á flugvöllin í Auckland á föstudagseftirmiðdaginn. Þau höfðu flogið með Argentina Airlines og þar á bæ eru menn ekkert að hafa of miklar áhyggjur hvort að jafnþrýstibúnaðurinn er í 100% lagi. Þau lentu þó í smá vanda í tollinum þar sem tollarinn var nýbýrjaður og þurfti að spyrja mikilla spurninga um allan fjandann, aðallega var það harðfiskurinn sem olli vandræðum en að lokum komust þau í gegn.

Eftir að ég hafði komið þeim fyrir á Auckland City Hotel þá röltuðum við í gegnum campusinn minn sem leið lá niður í bæ. Röltum aðeins um Queen Street áður en haldið var á Orbit restaurant sem er upp í Skytower. Maturinn reyndist nokkuð góður þótt að þeir virtust ekki eiga steikarhnífa. Hnífaleysið olli okkur smá vandkvæðum að komast í gegnum steikurnar en bragðið var þó gott. Útsýnið reyndist þó öllu magnaðara og þótt að það var skýjað þetta kvöld sást vel í allar áttir.

Á laugardagsmorgunin var keyrt af stað í norður og var förinn heitið í bæ sem heitir Kerikeri og er við Bay of Islands. Rétt eftir að við komum úr Auckland stoppuðum við í littlum bæ sem heitir Puhoi. Sá bær byggðist upp af "Bóheimum sem töluðu germansk mál", svo vitnað sé í Lonely Planet. Lítill og fallegur bær ef bæ skildi kalla, þetta var eiginlega bara húsaþyrping u.þ.b. 10 hús og þar af var samkunduhús, bar, hótel, verslun, kirkja og minnsta bókasafn í heimi. Stoppuðum þó stutt við (tók ekki langan tíma að skoða öll húsinn) gengum þó aðeins um og rákumst á sauðfjárbónda sem var að velja lömb sem átti að leiða í sláturhúsið eftir helgina.

Bóndinn benti okkur á að kíkja í lítinn þjóðgarð sem var þarna rétt hjá sem og við gerðum. Þetta er einn af mörgum þjóðgörðum sem er í umsjón Auckland Regional Council en þessi nefnist Mahurangi. Röltum þarna um og horfðum á nokkra veiðimenn veiða sem og andarunga elta mömmu sína út um allt. Endurnar þarna voru reyndar greinilega vanar ferðamönnum því þær voru ekki lengi að nálgast bílinn þegar við stoppuðum í von um að við værum með eitthvað ætilegt.

Hádegismatinn okkar borðuðum við í Whangarei. En það er lítll bær rétt áður en þú kemur inn í það svæði sem er kallað Bay of Islands. Í miðbænum var búið að gera mjög skemmtilegt svæði í kringum smábátahöfnina. Þar var komið fyrir nokkrum veitingastöðum, klukkusafni (sem okkur gafst ekki tími til að skoða) sem og (eins og alltaf) nokkrum minjagripabúðum. Við snæddum á littlum stað sem nefndist At Reeva's. Skemmtilegur staður þar sem við fengum fyrst almennilega að kynnast hvað Ný Sjálenskir þjónar eru rólegir og lengi að öllu. Stressararnir voru því orðnir nokkuð óþolinmóðir loksins þegar við fengum reikningin og við gátum borgað þó að okkur lá ekkert á.

Þegar búið vara að rölta aðeins um miðbæ Whangarei var keyrt áfram að svefnstaðnum sem hafði orðið fyrir valinu en það var Kerikeri. Ekki blasti við okkur fögur sjón þegar við keyrðum inn í bæinn því allsstaðar stóð No Vacancy. Við spurðum þó fyrir og eina lausa bed and breakfast í 50 km radíus var á dýrasta hótelinu í bænum.

Rósarúmið var all svakalegt svo ekki er meira sagt. Við vorum viss um að Tóta myndi þurfa að bryðja hystamín á meðan hún gisti þarna því það voru endalaust af blómum í fullum blóma. Þið verðið eiginlega bara að horfa á myndirnar til að gera ykkur grein fyrir hvað þetta var extravagant hjá okkur.

Eftir að við höfðum komið okkur fyrir í allri dýrðinni var leið haldið í smá göngutúr um svæðið. Við skoðuðum meðal annars elsta steinhús í Nýja Sjálandi sem stendur við hlið elsta húsinu. Rétt fyrir ofan þau er gamalt Maóra virki sem við gengum aðeins um. Hinum megin við ánna er síðan lítill skógargarður en við röltum þar svo lengi að við urðum að snúa við því við óttuðumst að þurfa að klöngrast til baka í myrkrinu.

Um kvöldið fengum við okkur síðan mjög góðan mat á litlum veitingastað þarna í bænum. Reyndar staðhæfir mamma að besta maturinn í ferðinni hafi verið þarna en þar bragðaði hún á sjávarrétta salati. En ég og pabbi létum okkur nægja mjög góðan Cajun Kjúkling með epli og perum.