20.7.05

Loksins, loksins og viðhafnaviðbúnaður

Þetta eru búnir að vera erfiðir dagar en í morgun tók ég nokkur dansspor þegar Jón mældi síðasta punktinn á flugbrautinni. Í gær tók Jón við í labbinu og var það ágætis breyting að sitja við tækið og ýta á rétta takka. Blerim náði sér í stól á meðan ég sat ofan á heybagga á meðan spjölluðum við um heima og geima á meðan Jón þjáðist í sólinni.
Í gær unnum við alveg þangað til að ég var hættur að greina Jón í myrkrinu en þá áttum við samt ennþá um 300 m eftir af flugbrautinni. Við vorum síðan mættir klukkan 7 í morgun til að klára þetta og klukkan 9 tók ég nokkur dansspor á miðri flugbrautinni til að halda upp á það að þetta væri loksins búið. Núna eigum við bara eftir að pakka áður en lagt er í 3 flugaheimferð.

Núna er allur flugvöllurinn í viðbragsstöðu því Solana er að koma í heimsókn til Kosovo. Hér eru hermenn út um allt og meðal annars einhver ítölsk herdeild í viðhafnarbúningum. (Þeir eru með Týrólahatt.) Hér eru þyrlur af öllum stærðum og gerðum og ýmsar herflugvélar eru að lenda. Og nú rétt í þessu var Boeing þota Solana að lenda. Þetta er frekar fyndið að vera svona í hringiðunni og sjá allt panic-ið á bak við þetta.

Eitt svona að lokum, ég er búinn að finna út úr því hvernig íslenskan landsliðið í fótbolta á að verjast á Laugardalsvellinum. Notum bara aðferð sem þeir eru að þróa hérna í Kosovo. Setjum markið okkar í felubúning.

Nú kveð ég hérna frá Kosovo en öllum því það er komin tími á að fara heim og skella sér í sturtu og pakka síðustu fatalörfunum niður. Á nú samt von á því að þetta sé ekki í síðasta skiptið sem ég verð hérna því nauðsynlegt er að koma hérna aftur í ágúst til að klára. Hvort ég fari eða ekki fer allt eftir því hvenær skólinn byrjar.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home